Εξαγωγή Δοντιού

Βασική επιδίωξη του οδοντιάτρου είναι η διατήρηση των δοντιών που υπάρχουν στο στόμα του ασθενούς και η αποκατάσταση τους με θεραπευτικές ή προσθετικές μεθόδους. Όταν όμως διαπιστώνεται ακτινογραφικά και κλινικά, ότι η απόδοση του δοντιού στην λειτουργία μάσησης είναι αδύνατη ή είναι υπεύθυνο στην πρόκληση διαφόρων διαταραχών, τότε θα πρέπει να αφαιρεθεί.

Ενδείξεις εξαγωγής των δοντιών

• Εκτεταμένη αυχενική τερηδόνα
• Οξύ φατνιακό απόστημα σε δόντια που η διατήρηση τους δεν είναι εφικτή (π.χ. φρονιμίτες)
• Περιοδοντίτιδα σε προχωρημένο στάδιο
• Οξείες ή χρόνιες παθολογικές καταστάσεις του πολφού, σε δόντια που άλλες πιθανές θεραπείες δεν είναι εφικτές (π.χ ακροριζεκτομή)
• Κάταγμα στην μεσότητα της ρίζας (μετά από τραυματισμό)
• Υπερέκφυση δοντιού
• Κάταγμα του δοντιού σε σημείο που εμποδίζει την ακινητοποίηση του
• Υπεράριθμα δόντια που παρεμποδίζουν την ανατολή κανονικών δοντιών
• Περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική θεραπεία
• Αισθητικές ανάγκες
• Υπόλειμμα ρίζας στην γνάθο

Ενδείξεις εξαγωγής των φρονιμιτών (σωφρονιστήρων)

• Ενδείξεις εξαγωγής των φρονιμιτών (σωφρονιστήρων)
• Όταν πιέζει την ρίζα του διπλανού δοντιού
• Περιπτώσεις έκτοπων, ημιέγκλειστων ή έγκλειστων δοντιών που προκαλούν έντονο πόνο
• Περιστεφανίτιδα
• Οδοντικό ή περιοδοντικό απόστημα
• Τραυματισμός στο ούλο ή στο μάγουλο κατά την μάσηση
• Ορθοδοντική θεραπεία, που επιβάλλει την εξαγωγή ενός ή περισσότερων δοντιών